Archief: Seizoen ’07/’08
Tussenstand seizoen
Groen is nu al 4 wedstrijden op weg. Ook dit seizoen begonnen we
weer in de 7e klasse. De eerste wedstrijd was een uitwedstrijd tegen
Hertha 3. Deze wedstrijd konden we helaas geen punten pakken, en we
verloren deze derby met 7-3. Gelukkig wisten we ons snel te herpakken
tegen de jongens van DSV Catherijne. Thuis wonnen we met 8-2. En we
hielden deze lijn vast, want ook tegen FC Delta Sports ’95 werd thuis
gewonnen, dit keer iets closer, namelijk 8-5. De laatst gespeelde
wedstrijd moesten we de punten delen met Bison Boys. In een lastige
uitwedstrijd werd het hier 4-4. Joris debuteerde sterk in deze
wedstrijd. Helaas verloren we wel Nick in deze wedstrijd, en onze
clubarts meldt dat het onwaarschijnlijk is dat hij meespeelt aankomende
wedstrijd. Zoals het er nu voorstaat zijn we thuis nog ongeslagen,
laten we dit zo houden en strijden voor het linkerrijtje. 7 punten uit
4 wedstrijden is best aardig gedaan jongens!
Met vriendelijke groet,Wouter
9 November: FC De Bilt 7 – Argon 2 2-4 (1-4)
Vrijdagavond om kwart over zeven speelden we uit tegen FC De Bilt 7 in Sporthal De Bilt.
De opstelling was als volgt:
1e helft:
Keeper:
Robbert
Veldspelers:
Bjxf6rn, Edwin, Wouter,
Moen,
Joris
2e helft:
Keeper: Joris
Verdspelers: Bjxf6rn, Edwin, Wouter,
Moen, Robbert
Als toeschouwer hadden we Nick die helaas nog een blessure over had.
Omdat
we maar met 6 man vertrokken hadden we voor de wedstrijd besloten ons
niet helemaal kapot te gaan rennen, en een beetje proberen te
counteren. Nou blijkt dit in de praktijk toch nog lastig, want het spel
speelde, zeker in de eerste helft, voor het grootste gedeelte af op de
helft van de tegenstander. We speelden vanaf het begin sterk, en we
kregen kansen. Helaas was De Bilt de eerste die een kans wist te
verzilveren. "Hij floepte bij mij zo achterlangs", verontschuldigde
Edwin zich. Gelukkig bleven we na de tegengoal nog steeds goed spelen.
We creeerden een hoop kansen, en we maakten het de keeper moeilijk.
Deze keeper stond overigens zeer goed te keepen. Verdedigend gezien
hielden we de zaak goed op slot, we gaven weinig kansen weg. Edwin
bracht ons weer terug in de wedstrijd door de gelijkmaker te maken. En
toen was het erop en erover. Wouter scoorde later de 1-2, en Edwin
scoorde ook nog tweemaal. We gingen dus de rust in met een 1-4
voorsprong. in de rust hadden we wat problemen met de scheids, omdat
Wouter (mijn excuses) de spelerspassen die week ervoor in De Scheg had
laten liggen. Gelukkig was de tegenstander zo sportief om te zeggen "We
willen gewoon de tweede helft ook voetballen." Deze tweede helft
speelden we gelijk een stuk minder goed. Alles verliep net wat
chaotischer en we gaven weer wat meer kansen weg. De Bilt wist na rust
nog eenmaal te scoren (of was het nou Moen die in zijn eigen goal
schoot?), en wij niet meer. Goede kansen waren er nog voor Robbert,
Edwin en Moen. Helaas wist niemand meer te scoren. Gelukkig hield Joris
zijn doel na dat ene doelpunt goed schoon, en hierdoor stond het bij
het eindsignaal 2-4 voor Groen. Na een verfrissend drankje reden we,
met 3 punten in de achterbak, terug naar Mijdrecht. We zijn vooralsnog
bezig met een sterk seizoen. 5 wedstrijden achter de rug, slechts 1
verloren, 1 gelijk, en wel 3 maal gewonnen. Dit betekent dus ook dat we
nu al 4 wedstrijden ongeslagen zijn.
16 November: Argon 2 – BZVV 7 5-3
Vrijdagavond om vijf voor tien speelden we thuis tegen BZVV 7 (koploper) in Sporthal De Phoenix.
De opstelling was als volgt:
Keeper:
Anne
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Ralph, Robbert
Spits: Diet, Moen
Als scheidsrechter hadden we Nick die helaas nog geblesseerd was, maar wel zo vriendelijk was om te fluiten. Joris was afwezig en dus speelden we in totaal met 8 man. We hadden gelukkig alle pasjes weer in ons bezit met dank aan Jan.
Toen onze tegenstander de zaal binnenkwam hadden we gelijk al een beeld
gevormd over ze. Een van de BZVV’ers vond het nodig om een keer of 5 te
dunken op de basket, op zich begrijpelijk. Jammer was wel dat deze
gorilla dit op zo’n manier deed dat ik me afvroeg hoelang de basket het
zou houden. De toon was gelijk gezet. Deze wedstrijd begonnen we vrij
matig. Zeker in de verdediging lieten we een paar gaatjes vallen, en
die werden gelijk afgestraft. Daarom keken we al vroeg tegen een 0-2
achterstand aan. Zelfs de beste keeper van de wedstrijd aan onze kant
kon hier niets aan veranderen. Bij het nemen van de aftrap hoorde
Robbert iemand roepen "Blijf maar bij dat scorebord staan, nu gaan we
door!". Gelukkig bleef die persoon inderdaad bij het scorebord staan,
want hij kon gelijk de goal van Diet erbij tellen. Jammer genoeg
moesten we nog 1 treffer incasseren voor rust. In de rust keken we dus
tegen een 1-3 achterstand aan. Blijkbaar was er bij BZVV onderling
ruzie. Anonieme ooggetuigen zeiden dat een BZVV’er een andere BZVV’er
een "dikke teringlijer" had genoemd. Hierop besloot de "dikke
teringlijer" de rest van de wedstrijd op de tribune gade te slaan.
Later besloot hij toch weer terug te komen, maar 2 minuten later
besloot hij om weer weg te gaan. Wij begonnen de tweede helft veel
beter te spelen. Uit een vrije trap wist Edwin hard de 2-3 in te
schieten. Het massaal toegestroomde publiek, hiervoor nog bedankt, ging
als 1 man achter Groen staan. Mede hierdoor begon Groen steeds
geinspireerder te spelen. We lieten ons niet meer intimideren en gaven
weinig kansen meer weg. Voorin waren we wel effectief. Wouter schoot
met nog een kwartier op de klok de gelijkmaker binnen, 3-3. En
eigenlijk voelden we het nu allemaal aankomen. Niet lang hierna kregen
we van scheidsrechter Nick een vrije trap mee, op ongeveer 10 meter van
het doel. Diederik speelde de bal perfect voor het rechterbeen van
Wouter, die toch twijfelde en de bal terugkaatste. Diederik hield het
hoofd koel en schoot de 4-3 keurig binnen. En toen was het erop en
erover. De tegenstander werd steeds agressiever, mogelijkerwijs ook
door onderlinge spanningen. Nick moest herhaaldelijk ingrijpen.
Memorabel waren de woorden: "Rustig aan, anders ga je er 2 minuten
uit". Ongeveer vijf minuten voor gooide Wouter de wedstrijd op slot,
5-3. Bjorn hield het samen met Robbert verdedigend gezien goed dicht
vandaag. Bij vrije trappen stonden zij samen in de muur. Een muur waar
geen bal voorbijkwam. We streden vandaag als 1 team, en we hielden de 3
punten in Mijdrecht, waar ze horen. Na afloop werd alles keurig
opgeruimd, werd er in de kleedkamer een overwinningslied gezonden (we
hebben een L, we hebben een A, Lalaaaa!!), en doken we de kantine in.
Hier hebben we nog een paar potjes getafeld en een paar liedjes van
Hazes meegezongen. Voldaan fietsten we terug naar huis. Op naar de
volgend wedstrijd.
19 November: Hercules 26 – Argon 2 0-5
Al om 18.05 vertrokken we met 2 auto’s (Ralph en Bjorn) vanaf Argon
richting Hercules. Uiteindelijk gingen we met 8 man weg. De wedstrijd
begon om 19.15, de opstelling was als volgt:Keeper:
Anne
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Ralph, Robbert
Spits: Diet, Joris
Het
was niet de eerste keer uit tegen Hercules (5..6…wie telt er nog?),
maar toch lukte het Nick nog om ons helemaal de verkeerde kant op de
sturen.
Op de vraag welke kant nou precies de eerste afrit was zei hij, al
doelend op de routebeschrijving:"dat staat er niet bij". Het begon
allemaal gelijk vrolijk, omdat de scheids
een oude bekende van ons was, die ons nog kende ‘van toen we nog jonge
honden waren’. Het was ook niet de eerste keer uit tegen Hercules, dus
de zaal voelde wel vertrouwd aan. We begonnen erg scherp en
geconcentreerd, we wisten immers dat je Hercules nooit moet
onderschatten (al was de befaamde 17-3
overwinning ooit op Hercules 31). Verdedigend stonden we erg sterk in
de eerste helft, met dank aan man-of-the-match Bjorn. Al met al bleek
de tegenstander toch niet erg sterk, en we waren vaak gevaarlijk. We
waren niet bijzonder veel aan de bal, maar als we de bal hadden
creeerden we veel meer ruimte. Zeker aan het eind van de eerste helft
waren we erg sterk, het was dan ook daarom dat we met rust 0-3
voorstonden, door goals van Edwin, Ralph en Robbert. Anne bleef weer de
hele wedstrijd op doel door last aan zijn rug been.
De tweede helft gingen we door waar we de hele eerste helft al mee
bezig waren, namelijk winnen. Na nog een goede goal van Joris, die goed
de ruimte benutte, bepaalde Ralph uiteindelijk de eindstand. 0-5 in het
voordeel van Groen. We hebben deze wedstrijd weer heel lekker staan
voetballen jongens! In de kleedkamer hoorde ik dat we nog nooit de 0
hadden gehouden, helaas moet ik dat bij deze meerdere malen ontkrachten,
maar dat doet niets af aan de collectieve prestatie die we hier
geleverd hebben. Iedereen stond verdedigend zijn mannetje, en als je
dan 5 doelpunten maakt dan win je. Doelpuntenmakers Ralph (2), Robbert,
Edwin en Joris. Dus de debutanten zijn gelijk productief! Op naar de
volgende wedstrijd.
30 November: Argon 2 – Haddekik 2 7-2 (2-2)
We moesten thuis, in De Phoenix, aantreden tegen Haddekik 2. De wedstrijd
begon om 21.00, de opstelling was als volgt:
1e helft:Keeper:
Anne
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Ralph, Moen
Spits: Diet, Joris
2e helft:Keeper: Joris
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Ralph, Moen
Spits: Diet, Anne
De scheidsrechter was eigenlijk M.Aarsman. Maar deze was afwezig, daarom kon onze vriendelijke vriend Nick
deze rol weer vervullen, dit deed hij niet onverdienstelijk overigens.
Nick kende de regels, in tegenstelling tot menig ander scheidsrechter
dit jaar, goed en daarom verliep deze wedstrijd ordelijk. Nick is ook
unaniem gekozen tot scheidsrechter van de wedstrijd. We begonnen deze
wedstrijd vrij slap. We dachten van te voren dat Haddekik een
makkelijke tegenstander zou zijn. Dit viel tegen. We waren vooral bezig
met de bal zo snel mogelijk naar voren zien te krijgen, de welbekende
‘alles of niets-strategie’. We kregen uit een snelle uitval ook de 0-1
om onze oren, een goal waar Anne weinig aan kon doen. Toen waren we
weer wakker en gingen we iets gedoseerder aanvallen. De 1-1 kwam op het
scorebord, nadat Wouter via 2 Haddekikkers het net had gevonden. We
waren sowieso erg blij dat via, in tegenstelling tot tafelvoetbal,
gewoon telt als doelpunt. Moen maakt na een mooie actie langs de
rechterlijn een doelpunt uit een onmogelijk hoek, 2-1 voor ons dus. In
onze verdediging verliep het vrij chaotisch. Slecht blokken en meelopen
zorgden ervoor dat Anne flink wat te doen had. Hij kon niet voorkomen
dat we voor rust nog een doelpunt moesten incasseren. Ruststand: 2-2.
Na rust begonnen we veel beter te spelen. We waren veel behoudender in
de aanval en maakten een stuk minder dekkingsfouten. Er werd ook een
stuk minder gescholden op elkaar. In deze helft bleek dat we veel beter
konden voetballen dan dat we in de eerste helft lieten zien.
Combinaties liepen beter en we zagen elkaar beter bewegen. Dit zorgde
er ook voor dat we meer scoorden.
Bjxf6rn maakte kort na rust de 3-2
door een man op het verkeerde been te zetten en de bal beheerst langs
de keeper te schuiven. Kort hierop scoorde Anne na goed vrijlopen.
Daarna Wouter scoorde na een goede pass van Bjorn die met zijn rug naar
het doel stond en de bal teruglegde. Dit blijkt overigens Bjxf6rn’s
specialiteit te worden, want hij heeft al vaker zo een assist gegeven.
Edwin wist nummer 6 te maken, en even later wist Wouter de uitkomende
keeper met een gelukje te verschalken en de bal in het open doel te
schieten. Eindscore: 7-2, in ons voordeel. Gelukkig hoefden de drie
punten niet mee naar Maarssen, maar konden we ze veilig in Mijdrecht
houden. Na afloop werd beheerst nog een kort overwinningsliedje
gezongen. Bjxf6rn: "Als dit al beheerst is, moet je indenken hoe het
klinkt als we enthousiast zijn". Doelpuntenmakers: Wouter (3), Anne
(1), Bjorn (1), Edwin (1), Moen (1)
3 December: Argon 2 – Hercules 33 9-4 (6-2)
Het was weer net zoals vroeger, een thuiswedstrijd in De Boei. De wedstrijd begon om 20.55, de opstelling was als volgt
1e helft:Keeper:
Joris
Verdediging: Bjxf6rn, Wouter
Middenveld: Edwin, Moen, Ralph, Robbert
Spits: Anne, Diet
2e helft:Keeper: Diet,
Verdediging: Bjxf6rn, Wouter
Middenveld: Edwin, Moen, Ralph, Robbert
Spits: Anne, Joris
Als scheidsrechter hadden we Nick
die helaas nog een blessure over had. In de kleedkamer hebben we het
gehad over dat het vervelend is om dit soort wedstrijden te fluiten.
Als vrij ondervaren scheids moet je dan in ene een beladen wedstrijd
leiden, en dat is toch pittig. Nick deed dit echter uitermate goed, en
gaat weer op voor de titel scheidsrechter van de wedstrijd, voor de
tweede maal op rij. Toch deed Nick me hieraan denken. We hadden dit seizoen alleen nog maar verloren in De Boei, dus het was tijd om dit te veranderen. Hercules 33 stond 1 plek onder ons,
met evenveel verliespunten. 3 punten minder, maar ook 1 wedstrijd
minder gespeeld. We wisten dus dat we, wilden we bovenaan blijven
meedraaien, vandaag drie punten moesten pakken. Met dit in ons
achterhoofd begonnen we de wedstrijd. Het was een begin om van te
dromen. We speelden met een ongelovelijk hoog baltempo de tegenstander
helemaal zoek. Binnen 4 minuten stond het 4-0 voor ons. Goed loopwerk,
goede passing en ook goede verdediging stonden aan de basis van ons
sterke spel. Robbert stond goed vrij in het doelgebied van de keeper en
schoot de bal met de tradionele ‘xe9xe9n-keer-raken’-methode geplaatst in
de bovenhoek. Diederik wist Wouter goed te vinden en speelde een
geweldige assist, waarna Wouter hem alleen nog maar hoefde in te
tikken. Zelf omspeelde Diet 2 man en scoorde beheerst door de bal in de
hoek te plaatsen. En Ralph wist ook nog zijn doelpuntje mee te pakken,
en zette zo de 4-0 op het scorebord. Hierna lieten we ons iets
terugzakken. De tegenstander werd iets sterker, maar wij waren nog
steeds de gevaarlijkste ploeg. Als Hercules al kansen kreeg waren dat
vaak afstandsschoten die geen probleem waren voor de uitstekend
keepende Joris. De tegenstander wist geen grote kansen te creeeren, en
dit kwam mede door het goed verdedigende werk van Edwin en Bjorn. Edwin
was aan de diarre en ging in de Boei wel drie keer naar de wc. Op de
vraag of die wel in kleedkamer van de tegenstander naar de wc was
geweest: "Nee, gewoon in zo’n invalidentoilet". Even later concludeerde
hij: "Volgens mij heb ik iets verkeerds gegeten" Door twee kleine
ongelukjes in de verdediging, wist Hercules in de eerste helft ook nog
2 keer te scoren. Wat wel opviel bij de tegengoals was dat Hercules de
bal veroverde, ergens rond de middellijn, en vanaf hier een snelle
aanval opzette. Dit willen we voorkomen en daarom mag er geen
balverlies geleden wordt op gevaarlijke plaatsen. Maar als dit toch
gebeurt dan moet er een extra man zijn die zich een beetje laat zakken
om de man-meer-situatie op te vangen. Hercules scoorde dus twee keer,
en twee keer kon Joris er weinig aan doen. Een kluts tussen Wouter en
Anne zorgde voor balbezit van Hercules in ons doelgebied waar
uiteindelijk een doelpunt door onstond. En even later zorgde een
scrimmage op het middenveld voor een snelle counter waarin Joris
kansloos was. Gelukkig lieten we ons niet kennen en bleven we gewoon
goed voetballen. Robbert bood zich aan aan de andere kant van het
doelgebied dan waarvan hij net had gescoord, Diederik passte in, en
Robbert wist weer de bal in de ‘kruus’ te plaatsen. De keeper was
kansloos. Wouter wist de rustscore op 6-2 te brengen. In de rust werd
keeper Joris vervangen door keeper Diet. We begonnen de tweede helft
wat slechter dan de eerste helft. Toch stonden we nog steeds aardig te
voetballen. Moen wist een onwijs lelijke moen-goal te produceren. Eerst
omspeelde hij op slinkse wijze de keeper, toen een goede kaats met de
paal, en daarna schoof hij hem er rustig in. De tegenstander werd iets
agressiever, maar scheidsrechter Roodenburg liet zich hierdoor niet
imponeren en bleef gewoon rustig. Wel kregen we twee tegengoals. Hier
konden we niet heel veel aan doen, een goede actie en een slim genomen
vrije trap zorgden voor de 7-4. Joris wist gelukkig de wedstrijd op
slot te gooien door zijn 2e doelpunt ooit voor Groen te scoren. Later
in de wedstrijd bepaalde Wouter na een snelle kaats met Ralph de
eindscore op 9-4. We kunnen erg trots zijn op de manier waarop we
hebben gespeeld, en vooral in de eerste helft. We hebben weer
aansluiting gevonden bij de top van de competitie, we staan nog maar 2
punten achter op de nummer 1. Met 22 punten uit 9 wedstrijden kunnen we
best trots op onszelf zijn. Doelpuntenmakers: Wouter (3), Robbert (2),
Diet (1), Joris (1), Moen (1), Ralph (1).
11 December: Ons Genoegen 1 – Argon 2 5-14 (0-7)
We moesten uit, in Sporthal De Weide Wereld, aantreden tegen Ons genoegen. Deze sporthal was vrij lastig te vinden, want hij lag midden in een woonwijk en zag er ook niet uit als een sporthal. De wedstrijd
begon om 21.55, de opstelling was als volgt:
1e helft:
Keeper: Bjxf6rn
Verdediging: Edwin, Wouter, Joris
Middenveld: Robbert, Moen
Spits: Diet, Ralph
2e helft:
Keeper: Ralph
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Robbert, Moen
Spits: Diet, Joris
Anne kon niet komen omdat hij moest werken. Nick
kon wel komen maar kon niet spelen door zijn vervelende blessure. We
waren ruim op tijd aanwezig in de sporthal en konden daarom een stukje
van de vorige wedstrijd meepakken. Dat was volgens Ralph
"eenrichtingsverkeer" want het ene team werd finaal van de vloer
getikt. Ook zagen wij nog een oude bekende
in het winnende team rondlopen. Ons Genoegen kwam met slechts 5 man
opdagen, en er kwam ook al geen scheids. We besloten te spelen zonder.
Het team van de tegenstander was volgens mij een samengeraapte groep
mensen die elkaar voor het eerst sprak. Het team bestond uit een paar hippies, een Pa Tokkie look-a-like en een aardige keeper.
Ook
in onze wedstrijd was het duidelijk wie de betere waren. We speelden
dit team helemaal zoek. Het enige wat Ons genoegen deed, was met alle
spelers in eigen cirkel staan en schoten blokkeren. De ruststand (0-7)
gaf al aan dat we veel beter waren, maar deze had zelfs nog veel hoger
kunnen uitpakken. Een hippie
wilde graag het verbale duel aangaan met Wouter, nadat deze hem op zijn
hiel had geraakt. Wij hadden daar echter niet zoveel zin in en besloten
maar snel door te spelen. In de rust besloten we dat onze doelstelling
was om 20 goals te halen deze wedstrijd. Dit pakte helaas anders uit,
want in de tweede helft gingen we een stuk slechter spelen. De
tegenstander kreeg zelfs een paar kansen, en wist zelfs een aantal keer
te scoren. Misschien dat als er een scheidsrechter aanwezig was geweest
dat deze niet allemaal werden goedgekeurd, want de tegenstander speelde
vrij fysiek (scoren volgens het oude duwen-en-dan-schieten-principe).
De mooiste goal was van Moen. Een goede combinatie met alle spelers in
het veld, en daarna een pass op Moen, die vrijstond voor de keeper, die
hem beheerst afmaakte. Veel van de andere goals waren afkomstig van
schoten uit de zwarte lijn. Pa Tokkie
hielp ons ook nog een handje door een eigen doelpunt te scoren. Al met
al een hele makkelijke wedstrijd, met een aantal onnodige tegengoals.
De drie punten gingen gelukkig mee terug naar Mijdrecht, en daar gaat
het om. We gaan met 25 punten de winterstop in, en dat is een hele
goede prestatie. Doelpuntenmakers: Wouter (4), Diet (3), Edwin (3)
Bjorn (1), Moen (1), Robbert (1), Pa Tokkie (1)
11 Januari: Argon 2 – Hertha 3 1-4 (0-3)
De wedstrijd tegen Hertha begon om 21.00 in Sporthal de Phoenix. De opstelling was als volgt:
Doel: Marcel Smit (hiervoor nog bedankt).
Verdediging: Edwin, Joris, Wouter.
Aanval: Diet, Ralph, Robbert.
Bankzitter en invaller: Nick.
Er
valt weinig over deze wedstrijd te vertellen, de uitslag spreekt
boekdelen. In het seizoen ’06/’07 toen we niet meededen om de prijzen
wisten we twee maal de kraker tegen Hertha te winnen. Nu we wel meedoen
om de prijzen verliezen we beide duels. Voor rust waren we niet scherp
genoeg en creeerden we te weinig kansen om te scoren. Wel kwamen we een
aantal keer dichtbij, maar het was niet voldoende. De tweede helft
speelden we aardig, maar weer niet goed genoeg om de hele wedstrijd
naar onze hand te zetten. Conclusie: deze wedstrijd hebben we terecht
verloren, en we zullen moeten hopen op puntverlies van Hertha, die het
nu allemaal in eigen hand heeft. Opstekers van deze wedstrijd waren: de
derde helft, het keepen van Marcel en het gedicht van Moen.
Groenen,
Vanavond de wedstrijd die de competitie kan beslissen,
bij een overwinning staan we bovenaan.
Een kans die we niet moeten missen,
de punten moeten naar ons toe gaan.
In de Phoenix hebben we nog geen punt verloren,
dit moet na vanavond zo blijven.
We moeten veel doelpunten gaan scoren,
de Hertha-spelers laten degraderen tot ouwe wijven.
De groene goden zijn er klaar voor,
de wedstrijd kan gaan beginnen.
Supporters zingen in koor,
de groene helden gaan vandaag winnen.
Succes mannen!
Aldus een groot dichter, amen.
Doelpuntenmaker: Diet (1)
18 Januari: Catharijne 2 – Argon 2 2-9 (0-3)
Na lang door Utrecht rondgereden te hebben kwamen we net op tijd aan bij sporthal Hoograven, alwaar de wedstrijd tegen Catharijne begon om 19.15. Joris was direct vanuit Rotterdam gekomen met het openbaar vervoer, en had alvast een kleedkamer voor ons gereserveerd.
De opstelling was als volgt:
1e helft: Keeper: Wouter
Verdediging: Edwin, Joris, Nick
Middenveld: Anne, Moen
Aanval: Diet, Robbert.
2e helft: Keeper: Nick
Verdediging: Edwin, Joris, Wouter
Middenveld: Anne, Moen
Aanval: Diet, Robbert.
Afwezig waren Bjxf6rn en Ralph.
Ralph offerde zich op om te gaan werken, in plaats van Nick. Ondanks
dat Ralph duidelijk de betere is in 7-hand-poker was hij zo vriendelijk
om Nick zijn debuut te gunnen. Voor de wedstrijd hing er een enorm nare
geur in de kleedkamer, dit door opeenvolgend wc-bezoek van Diet en
Robbert. Twee personen die niet bekend staan om hun heerlijke geur. We
hadden een beetje haast, dus gelukkig hoefden we niet al te lang in die
lucht te blijven en konden we in een keer de zaal in. Vorige keer
hadden we relatief simpel gewonnen en dus begonnen we vol vertrouwen.
De tegenstander had geen scheidsrechter maar dit maakte niet zoveel uit
voor ons. We begonnen als team niet al te fel aan de wedstrijd. We
waren de eerste 5 minuten nog aan het aftasten. De tegenstander zette
druk op onze helft. Nadat de tegenstander een grote kans had gehad, een
schot vanuit de tweede lijn, net naast het doel, waren we wakker. We
begonnen feller te spelen en de duels te winnen. Een mooi voorbeeld
hiervan: Joris ontfutselde de tegenstander fel te bal, en speelde
meteen op Ed, die gelijk aanvallend dacht en een strakke dieptepass
gaf. Helaas resulteerde deze actie niet in een doelpunt. Ondanks dat
keeper Wouter een aantal keer in actie moest komen waren wij de betere
ploeg. Nick wist de openingstreffer te maken, en luisterde zijn debuut
op met een doelpunt. Hij was als Leonardo
zo blij. Vanaf dat moment was het duidelijk dat we de drie punten mee
naar huis gingen nemen. Voor rust wisten Nick en Edwin beide nog een
doelpunt mee te pakken, wat maakt dat de ruststand 0-3 was. In de
tweede helft ging Nick het doel in. Dit was een tactische beslissing,
want hij had natuurlijk geen wedstrijdritme meer, dus dat moet langzaam
worden opgebouwd. Heel even leek het alsof de tegenstander terug zou
gaan komen, want kort na rust maakten ze de 1-3. We stonden in
verdedigend opzicht even te slapen door niet goed door te dekken, en
Nick kon het schot niet keren. Maar na de tegengoal werden we gelijk
feller. De tweede helft kan samengevat worden als: aanvallen als een
kip zonder kop. Dit leverde in dit geval wel doelpunten op, maar we
lieten ook ruimtes vallen achterin. Dus dit leverde ook kansen voor de
tegenpartij op. Erg veel moeite hadden we met de meekomende keeper, die
zelfs het tweede doelpunt voor Catharijne wist te maken. Maar hij werd
ook een keer afgestraft toen hij op onze helft liep, balverlies leed en
er van eigen helft werd gescoord. Een van de mooiste uitgespeelde
kansen resulteerde in een goal van Diet. Een echte ‘family’-goal, Moen
speelt op Wouter, Wouter op Ed, die kon zelf schieten maar was niet
zelfzuchtig en speelde weer af op Diet, die de bal hard en geplaatst
binnenschoot. We speelden een niet echt geconcentreerde wedstrijd
waarin we veel gaten lieten vallen in de verdediging, maar toch hebben
we het op inzet gewonnen. Na dit drukke speelschema hebben we voorlopig
even rust.
Doelpuntenmakers: Wouter (5), Nick (2) Diet (1), Edwin (1)
7 Februari: Hercules 33 – Argon 2 4-4
Om 22.00 speelden we in Sporthal Hercules tegen Hercules 33.
Nick en Moen konden niet komen, dus gingen we met 8 man op pad. In
beide auto’s werd nog eens uitgebreid nagepraat over de legendarische
uitgaansavond in de Melkweg.
De opstelling was als volgt:
1e helft: Keeper: Robbert
Verdediging: Edwin, Bjxf6rn
, Wouter
Middenveld: Anne, Ralph
Aanval: Diet, Joris
2e helft: Keeper: Ralph
Verdediging: Edwin, Bjxf6rn
, Wouter
Middenveld: Anne, Robbert
Aanval: Diet, Joris
We
wisten dat dit een zware wedstrijd zou gaan worden, Hercules stond
immers op de derde plaats. We begonnen de wedstrijd vrij sterk en
kwamen op 1-0 voorsprong door een doelpunt van Edwin. We speelden heel
aanvallend en lieten gaten vallen in de verdediging. Zo kwam het dat
Hercules snel gelijkmaakte. Een schot, dat eigenlijk geblokt had moeten
worden, en waar Robbert net niet meer bij kon, zorgde voor de 1-1.
Diederik wist nog zijn goaltje mee te pikken met een aardig schot. We
speelden zeker de eerste helft aardig. Helaas kregen we nog een
tegengoal doordat we niet geconcentreerd genoeg verdedigden, en waar
Robbert een beetje ongelukkig keepte. In de tweede helft wilden we gaan
voor de drie punten. En dat leek ook te gaan lukken, want Edwin maakte
een goede actie en werd op zijn hak getikt. De scheidsrechter gaf hiervoor, terecht, een penalty, die erin werd geschoten door Wouter. Dit was het moment waarop de scheidsrechter
het niet meer aankon. Hij stuurde Joris eruit voor praten (Als de
scheids dit leest: dit heet compensatiegedrag). Met een man meer wist
Hercules terug te komen tot 3-3. Ondertussen werd er niet echt meer
goed gespeeld, de tegenstander was vooral bezig met ons op onze kuiten
te trappen, en de scheidsrechter
stond alles maar toe. Wouter wist nog de 4-3 te maken, 7 minuten voor
tijd. En heel lang leek het erop dat we alsnog de 3 punten mee naar
Mijdrecht zouden gaan nemen. Helaas zorgde een grove dekfout er in 1
van de laatste minuten voor dat de eindstand 4-4 was. Conclusie aan het
eind van de wedstrijd: Hertha loopt weer verder uit en het
kampioenschap lijkt verder dan ooit. Het enige positieve is dat de
nummer 3 niet verder op ons is ingelopen. In de kleedkamer is er genoeg
over gepraat. Het is moeilijk winnen als je (onterecht) tijdelijk met 3
veldspelers staat, en de scheidsrechter eigenlijk de 6e herculesspeler is. Volgende wedstrijd is het weer tijd om deze frustratie om te zetten in een mooi resultaat.
Doelpuntenmakers: Wouter (2), Diet (1), Edwin (1)
P.s. Nico V. is de eerste die het heeft geschopt tot de ‘Argon 2 Hall Of Shame‘
15 Februari: Delta Sports – Argon 2 3-2 (1-2)
Om 19.15 (een achterlijke tijd) moesten we met een sterk verdunde
selectie aantreden in Houten voor de wedstrijd tegen Delta Sports.
Vooraf was iedereen blij dat hij nog leefde. Als enige tip vooraf werd
nog gegeven aan Robbert: als de TomTom zegt naar rechts, ga dan niet
rechtdoor.
De opstelling was als volgt:
1e helft: Keeper: Ralph
Verdediging: Bjxf6rn, Joris, Wouter
Aanval: Anne, Moen, Robbert
2e helft: Keeper: Anne
Verdediging: Bjxf6rn, Ralph, Wouter
Aanval: Joris, Moen, Robbert
We
begonnen niet bijzonder fel aan deze wedstrijd. Zo kwam het dat door
miscommunicatie in de verdediging al snel de eerste tegengoal viel.
Gelukkig lieten we niet gelijk ons ‘koppie’ hangen maar bleven we
gewoon voetballen. Ongeveer 5 minuten later werd de 1-1 gemaakt door
een schot uit de tweede lijn (Wouter) en weer ongeveer 5 minuten hierna
wist Joris de 1-2 te maken door alert te reageren op de keeper die de
bal niet klemhad. In de tweede helft veranderde het spelbeeld. Waren we
in de eerste helft nog stukken beter, in de tweede helft zette Delta
Sports druk. De 2-2 werd gescoord uit een dubieuze vrije trap. De
tegenstander nam een uitbal zodanig dat de bal eerst buiten het veld
een tijdje rolde, en toen met effect het veld in. Wouter pakte de bal
op, met zijn handen, om zelf de uitbal te gaan nemen. De scheids
bestrafte dit met een directe vrije trap. Uit deze vrije trap werd de
2-2 gemaakt. Helaas konden we de negatieve energie niet ombuigen tot
een doelpunt en stond even later zelfs de 3-2 op het scorebord. Bjorn
haalde nog een gele kaart vandaag, omdat hij de keeper een ‘ouwe lul’
had genoemd (dit was een reactie op eerder schelden van de keeper). En
1 van de tegenstanders haalde ook geel na het trappen van Bjorn (al had
deze speler al veel eerder deze kaart te zien moeten krijgen. En ik
hoorde het publiek ook roepen om een rode kaart na het, voor de
zoveelste keer, trappen van achter). Al met al hebben we weer de 3
punten niet gekregen. Misschien verdienden we ook geen 3 punten in deze
wedstrijd, maar in ieder geval 1. Op naar de volgende wedstrijd weer
jongens, zonder het kampioenschap in ons achterhoofd kunnen we hopelijk
een stuk vrijer voetballen.
22 Februari: Argon 2 – Hercules 26 6-5 (1-3)
We moesten thuis om 21.00 aantreden tegen Hercules 26. De opstelling was als volgt:
1e helft: Keeper: Bjxf6rn
Verdediging: Edwin, Wouter
Middenveld: Joris, Moen, Ralph, Robbert
Aanval: Diet, Nick
2e helft: Keeper: Diet
Verdediging: Bjxf6rn, Wouter
Middenveld: Joris, Moen, Ralph, Robbert
Aanval: Edwin, Nick
De
laatste winst dateerde alweer van 18 januari, en dus hadden we allemaal
door dat we uit dit dal moesten klimmen. Dat bleek ook al heel vroeg in
de wedstrijd toen Joris ‘uit de fruts’ de 1-0 binnen kon tikken. Jammer
genoeg gingen we meteen slechter voetballen, we misten totale felheid.
In zowel verdedigend als aanvallend opzicht leek het de tweede helft
nergens meer op. Bewegen, aannemen, doordekken, communicatie, alles
liep mis. Dan is het niet gek als je met rust 1-3 achterstaat, en na
rust zelfs 1-4 achterkomt. Het massaal toegestroomde publiek wist ons
gelukkig weer een beetje op de been te krijgen. Wouter wist na
doorjagen de 2-4 te maken. Jammer genoeg ging het niet lang hierna weer
fout achterin en keken we alweer tegen 3 doelpunten verschil aan: 2-5.
Gelukkig lieten we het hier niet bij zitten. Robbert stond goed op te
letten bij de tweede paal, en schoof de bal, na enige miscommunicatie
bij hercules, zo het doel in. Toen voelden we dat we ervoor moesten
gaan. Joris maakte een mooie goal vanaf links, in het dak van het doel.
De 5-5 werd gescoord door Wouter door een punter in de onderhoek. En we
wisten al dat het ging gebeuren, we voelden het al aankomen: ook de 6-5
kwam op het scorebord. Dit keer door een draai van Wouter naar het
midden, en een punter door de benen van de keeper. In de laatste minuut
kregen we nog een ongelovelijke kans tegen, de tegenstander schoot de
bal langs Diet op de paal en in de rebound werd, gelukkig voor ons,
gefloten voor een overtreding. Toen er uiteindelijk werd afgefloten was
het tijd voor het ‘we hebben een L we hebben een A’-lied’. En hierna
was het tijd voor een heerlijke 3e helft. Diederik vond de biertjes zo
lekker die wilde ze ‘s nachts nog een keer proeven.
25 Februari: Haddekik 2 – Argon 2 3-6 (1-2)
We moesten om 19.15 spelen tegen Haddekik 2. De opsteling was als volgt:
1e helft: Keeper: Nick
Verdediging: Bjxf6rn, Joris, Wouter
Aanval: Anne, Diet, Robbert
2e helft: Keeper: Robbert
Verdediging: Bjxf6rn, Joris, Wouter
Aanval: Anne, Diet, Nick
We
waren mooi op tijd aanwezig in Sporthal Bisonsport. We hadden alle tijd
om even uitgebreid te wc te verkennen. We herkenden de zaal nog,
aangezien dit de zaal was
waarin Tim ooit niet mee mocht voetballen. De scheids herkenden we ook,
omdat deze bij ons in de competitie bij Hercules meevoetbalt. Al in de
2e minuut kreeg Haddekik een grote kans die Nick er goed uit wist te
halen. Ondanks dat hadden wij in het begin van de eerste helft de beste
kansen. Dit zorgde er dan ook voor dat al snel de 0-1 op het scorebord
kwam. Helaas wist Haddekik de gelijkmaker te maken. Na balverlies op
het middenveld stond Joris er alleen voor tegen 3 Haddekikkers: 1-1.
Anne wist net voor rust de 1-2 binnen te schieten. Het schot kwam
ongeveer van de rechtercornervlag en de bal werd door de keeper ‘achter
zijn standbeen langs’ binnen getikt. In de rust werd keeper Nick speler
Nick, en werd speler Robbert keeper Robbert. Na 15 seconden werd door
Haddekik de 2-2 binnengetikt na een felle actie over rechts en een
schot door de benen van Robbert. Niet veel daarna kregen we ook nog
eens de 3-2 tegen. Vanaf dit punt moesten we weer gaan knokken. En
zoals Nick zei achteraf in de kleedkamer: "we weten het wel spannend te
maken elke keer". Wouter tikte de 3-3 en 3-4 binnen. De 5-3 ontstond
door een slechte terugspeelbal van Haddekik, waarop Joris attent
reageerde. Hij ging het duel aan met de keeper en de bal rolde zo voor
Wouters voeten die hem alleen nog maar in het lege doel hoefde te
schuiven. Ook Nick wist nog zijn goal mee te pakken en zo eindigde de
wedstrijd in 3-6. Het enig voordeel aan om 19.15 spelen is dat je al om
21.00 thuis bent. Op naar de volgende wedstrijd jongens!
3 Maart: Bison Boys 7 – Argon 2 1-5
Zonder Ralph en Moen gingen we op weg naar Sporthal Bisonspoor. De
tegenstander kwam opdagen met slechts 3 man en daarom deden Wouter en
Diederik mee met de kanarie’s. De uitslag van het oefenpotje was 5-3 in
het voordeel van de Groenen, met als uitblinker deze wedstrijd Anne (en
Edwin op doel). Keepersbeurten zijn er geweest van Bjorn en Edwin.
14 Maart: Argon 2 – De Bilt 7 9-2 (3-1)
Met iedereen aanwezig traden we om 21.55 aan tegen De Bilt. De opstelling was als volgt:
Keeper:
1e helft: Keeper: Moen
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin
Middenveld: Anne, Joris, Ralph , Robbert
Aanval: Diet, Nick
Doorwisselend: Wouter
Na
een korte nabespreking van het 2e geweldige team-uitje betraden we het
veld. Diet mocht nog een aantal minuten meespelen met het derde, maar
dat was onbegonnen werk. De Bilt kwam opdagen met slechts 5 man, en dit
stond in schril contrast met onze 10 (!) aanwezigen. We begonnen de
wedstrijd sterk en kwamen ook snel op voorsprong door een doelpunt van
Joris. De Bilt leek deze wedstrijd niet helemaal scherp te zijn en ze
kwamen weinig aan aanvallen toe. In de eerste 10 minuten kwamen ze 1
keer in balbezit op onze helft. Na een ingooi van de keeper wisten ze
in de loopactie de 1-1 binnen te tikken. Gelukkig scoorden wij snel
hierna alweer de 2-1, en de 3-1. De sfeer was een beetje lacherig in
het team en dat was ook goed terug te zien op het veld. Er werd niet
100 procent geconcentreerd gevoetbald. We waren wel in de aanval, en
creeerden ook kansen, maar toch wisten we voor rust de score niet
verder uit te breiden. Net na rust wist De Bilt de 3-2 binnen te
schieten. De Bilt schoot op doel, ongeveer vanaf de ‘cornervlag’. Niet
alleen werd er hier slecht verdedigd, maar stond Moen ook een beetje te
slapen. Hierdoor rolde de bal zo tussen z’n stokken door. Na even
allemaal gescholden te hebben (dat moet kunnen vond de meerderheid)
gingen we weer aftrappen. Doordat de spanning in 1 keer terug was,
gingen we een stuk beter voetballen. Binnen no-time hadden we de
voorsprong uitgebreid tot 5-2. Op dit punt blesseerde een speler van De
Bilt zich (die jongen met de gele schoenen, die graag om de bal heen
danst en geen actie maakt) en moest De Bilt verder met 3 veldspelers.
Nu was het natuurlijk helemaal geen wedstrijd meer en konden we de
eindstand bepalen op 9-2. De goal van Ralph was erg mooi, na een mooi
uitgespeelde counter kon hij de bal prachtig binnentikken. Ook was de
goal van (keeper) Moen mooi, die scoorde vanuit zijn eigen 5-meter
gebied. Toch is de conclusie vandaag dat als we geconcentreerder hadden
gespeeld dat we deze gasten totaal van de vloer hadden getikt. (Of
zoals Ralph achteraf zei: "we hadden er nog wel 20 meer kunnen maken").
Memorabel was ook het invoeren van de spelerstas
(Nick: "Ik wil wel graag mijn eigen shirtje mee naar huis" Wouter: "Dat
is mooi want dan kan je ze meteen allemaal meenemen"). Ook memorabel
waren de woorden van de onsportieve kale De Bilt-speler: "Ik zou het
ook wel kunnen tegen 4 man". Volgens mij was de derde helft voor een
aantal mensen nog vrij pittig, aangezien ik nog een mail van Joris
kreeg om half 4.
Doelpuntenmakers: Joris (2), Wouter (2), Diet, Edwin, Patrick, Ralph, Robbert.
9 April: BZVV – Argon 5-5 (2-4)
Zonder Joris en Moen speelden we om 20.15 uit tegen BZVV in De Stinzenhal. De opstelling was als volgt:
1e helft: Keeper: Nick
Verdediging: Bjxf6rn, Edwin, Wouter
Middenveld: Anne, Ralph,
Aanval: Diet, Robbert
Doorwisselend: Wouter
2e helft: Keeper: Edwin
Verdediging: Bjxf6rn, Nick ,Wouter
Middenveld: Anne, Ralph
Aanval: Diet, Robbert
Nick had zijn rijbewijs gehaald en ging gelijk met drie ettertjes
Diet, Ralph en Edwin in de auto zitten op weg naar Breukelen. Op het
‘twee keer nemen van een rotonde’ en het ‘midden in een woonwijk
stilstaan zonder reden’ na verliep de heenreis zonder
noemenswaardigheden. We wisten dat dit een zware wedstrijd zou gaan
worden, omdat BZVV dit seizoen twee keer wist te winnen van kampioen
Hertha. Na een zeer korte warming-up kon de wedstrijd beginnen. De
eerste helft waren we vooral in verdedigend opzicht sterk. Binnen een
kwartier stonden we 0-3 voor door een zuivere hattrick van Wouter. De
0-1 was op goed aangeven van Edwin, de 0-2 door het slapen van de
keeper en de 0-3 uit een vrije trap. Hierna zakten we een klein beetje
in en kreeg BZVV meer grip op de wedstrijd. Al vrij aan het begin
hadden een aantal jongens uit ons team (Edwin, Wouter) problemen met 1
van de BZVV spelers. Dit was tevens de speler die vorige keer boos was
weggelopen omdat zijn eigen team iemand hem een dikke
teringlijer had genoemd. Deze veldvoetballer was zowel in zijn taal als
met zijn voeten erg agressief. Na een terechte gele kaart hield hij nog
steeds niet op. Het toppunt werd bereikt toen Edwin gewoon werd
nagetrapt en de scheids er niet voor durfde te fluiten. Nadat de
tegenstander de 1-3 had gemaakt, scoorde Bjorn de 1-4. Na een goede
draai schoot hij laag in de linkerhoek langs de keeper. Nick omschreef
de goal als ‘een echt verdedigersgoaltje’. Helaas wist Edwin nog een
pijnlijke eigen goal te scoren (‘communicatiefoutje’) en bepaalde hij
daarmee de ruststand op 2-4.
In de tweede helft veranderde het
spelbeeld. We hadden wel veel balbezit maar niet echt veel snelheid in
onze acties. De tegenstander wist goed te counteren en de ‘dikke
teringlijer’ (het zijn niet mijn woorden) wist nog een aantal keer te
scoren. Op een gegeven moment keken we zelfs tegen een 5-4 achterstand
aan. Ondertussen had Wouter een verbaal gevecht met de vervelende BZVV
speler. Nadat de BZVV’er een schot van hem had geblokt, vond deze het
nodig Wouter uit te lachen. Wouter kon dit natuurlijk niet over zich
heen laten gaan en zei: ‘ja dat is niet zo gek met zo’n dikke reet’.
Jullie begrijpen wel: het was weer heel gezellig daar op het veld.
Gelukkig wist Diet in de laatste minuut nog een mooie via-goal te
scoren. Dit bepaalde de eindstand op 5-5.
Bij deze nomineer ik de vervelende speler van BZVV voor de ‘Hall Of Shame‘, gewoon omdat ik hem niet mag.
21 April: Argon 2 – Ons Genoegen 1 9-4
Zonder Ralph traden we thuis (in de Boei) aan tegen Ons Genoegen 1. De opstelling was als volgt:
Keeper: Edwin
Verdediging: Bjxf6rn, Wouter
Middenveld: Anne, Joris, Moen, Robbert
Aanval: Diet, Nick
Van de vorige werdstrijd wisten we nog dat dit een aparte tegenstander
was. Ons genoegen, beter bekend als ‘De Hippies en Pa Tokkie’, speelde
eigenlijk in dezelfde opstelling als vorige keer. Twee hippies loerend
op de counter en twee luie mensen op eigen helft. We begonnen de
wedstrijd aanvallend. Dit was misschien meer aan Ons Genoegen te danken
want die hadden de tactiek om als ze niet in balbezit zijn, met alle
spelers in eigen strafschopgebied te spelen. Dit maakt het aanvallend
gezien vrij lastig omdat de schietruimte klein is. Gelukkig wisten we
wel een aantal keer te scoren. Vrije trappen, afstandsschoten en
via-via-ballen. Alles werd aan onze kant gebruikt om te winnen. Helaas
voor de tegenstander keken ze voor rust tegen een 4-1 achterstand aan.
Blijkbaar konden ze niet zo goed tegen het aanstaande verlies, want
ineens wilde niemand meer doorspelen van de hippies. De opperhippie
vond dat hij elke keer werd geduwd, een andere hippie vond ons echte
veldvoetballers die niets van de zaal begrepen. De scheidsrechter
omschreef het nog het meest treffend: "Volgens mij zitten deze spelers
aan de hash", en later: "Komen ze uit een gesticht ofzo?". De sfeer op
het veld was dus niet geweldig. De tegenstander, die ons nota bene te
ruw vond, was lustig aan het natrappen en aan het duwen. Ondertussen
vond Wouter het nodig om in volle sprint een bank te raken en het spel
voortijdig te verlaten. Kort hierna wist gelegenheidskeeper Edwin de
bal totaal te missen zodat Pa Tokkie, beter bekend als linkerdoelpaal,
van eigen helft kon scoren. Edwin is het duidelijk helemaal kwijt (uit
het verslag van vorige week): "Helaas wist Edwin nog een pijnlijke
eigen goal te scoren en bepaalde hij daarmee de ruststand op 2-4".
De opperhippie en Wouter hadden nog onderlinge discussie en dat ging ongeveer zo:
Opperhippie: "Vorige keer hebben we nog zo’n heerlijke pot voetbal tegen jullie gespeeld.."
Wouter: "Daar kan ik me anders niets van herinneren"
Gelukkig
bleven we wel nog een beetje voetballen tegen deze tegenstander die
duidelijk in "hun eigen dimensie leefde"(Bjorn). Aan het eind van de
wedstrijd stonden we gewoon met 9-4 voor en was de tweede plaats veilig
gesteld. Iedereen was blij met deze 3 punten, ookal was het spel niet
om aan te zien. Het mooist van vandaag was denk ik de kaats van Moen
die leidde tot de 3-0.
Doelpuntenmakers van de avond: Diet (4, ookal blijft dit twijfelachtig qua eigen doelpunten), Wouter (2), Anne (2) en Moen
In de matige derde helft is de opperhippie bijgeschreven aan de ‘Hall Of Shame‘.
Nick heeft zijn naam weer eer gedaan door een bak nootjes te atten, en
Diederik riep Jiskefet-quote’s met een dubbele tong (en dat na twee
biertjes!). 31 mei is zeer waarschijnlijk de seizoensafsluitende
wedstrijd. Het zou mooi zijn als iedereen hier was, en dan bedoel ik
meer dat iedereen er is bij het aansluitende ‘feessie’.
